رایج‌ترین شکل سفارش در کارگاه همین است: مشتری قطعه‌ای را می‌آورد و می‌گوید مثل این برایم بساز. نه نقشه‌ای در کار است و نه مشخصات فنی مکتوبی. این روش کاملاً جواب می‌دهد، به شرطی که درست انجام شود.
مسیر کار
- بررسی نمونه و تشخیص جنس ماده
- برداشت ابعاد با کولیس، میکرومتر و سایر ابزار دقیق
- تشخیص میزان سایش و بازسازی ابعاد اولیه طراحی
- ساخت قطعه و کنترل ابعادی حین کار
- تطبیق نهایی قطعه ساخته‌شده با نمونه اصلی
چرا کپی مستقیم کار درستی نیست
قطعه‌ای که مدت‌ها کار کرده، در محل تماس ساییده شده است. اگر عیناً از روی وضعیت فعلی ساخته شود، قطعه جدید از همان روز اول با ابعاد فرسوده متولد می‌شود و خیلی زودتر از موعد خراب خواهد شد.
کار درست این است که تشخیص داده شود کدام سطح ساییده و اندازه اصلی‌اش چقدر بوده. این تشخیص از روی سطوحی که درگیر سایش نبوده‌اند، از روی قطعه جفت، و از روی تجربه انجام می‌شود. همین جزئیات است که تفاوت یک قطعه ماندگار با یک قطعه بی‌دوام را می‌سازد.
وقتی نمونه شکسته است
قطعه شکسته هم معمولاً قابل استفاده است. اگر تکه‌ها موجود باشند، کنار هم گذاشته می‌شوند و ابعاد کلی برداشت می‌شود. اگر بخشی گم شده، از روی تقارن قطعه و محل نصب بازسازی انجام می‌شود. پس قطعه شکسته را دور نیندازید و همان را بیاورید.
بهتر شدن قطعه نسبت به نمونه
گاهی نمونه اصلی خودش ایراد داشته و به همین دلیل شکسته است. اگر در بررسی مشخص شود که مثلاً جنس ماده برای آن کاربرد ضعیف بوده یا شعاع گوشه‌ای باعث تمرکز تنش شده، پیشنهاد اصلاح داده می‌شود. تصمیم نهایی با شماست، ولی این پیشنهاد را می‌شنوید.
سفارش از شهرهای دیگر
اگر امکان مراجعه حضوری ندارید، عکس قطعه از چند زاویه به همراه اندازه‌های اصلی را در تلگرام بفرستید. برای قطعاتی که نیاز به بررسی دقیق‌تر دارند، خود نمونه را با باربری بفرستید و قطعه ساخته‌شده به همراه نمونه اصلی برایتان بازگردانده می‌شود.